Дан: 9. јануар 2026.

U 19. veku, naročito nakon sticanja autonomije i kasnije nezavisnosti Srbije, Stari grad prolazi kroz velike urbanističke promene. Orijentalni izgled sa uskim sokacima i čaršijama postepeno se zamenjuje pravilnim ulicama, trgovima i zgradama u evropskom stilu. Nastaju Knez Mihailova ulica, Studentski trg i Obilićev venac, dok se podižu državne i kulturne ustanove. Ove promene označile su prelazak Beograda iz osmanske varoši u modernu prestonicu.

Beogradska tvrđava predstavlja temelj oko kojeg se razvijao Stari grad i ceo Beograd. Njena strateška pozicija na ušću Save u Dunav činila ju je jednim od najvažnijih vojnih i trgovačkih punktova jugoistočne Evrope. Tokom vekova tvrđava je više puta rušena i obnavljana, ali je uvek ostajala ključna tačka odbrane grada. Oko nje su se razvijala naselja, trgovi i saobraćajnice koje su kasnije postale deo današnje opštine Stari grad.

Naziv „Stari grad“ vezan je za najstarije urbano jezgro Beograda, koje se razvijalo oko Beogradske tvrđave i Kalemegdana. Na ovom prostoru smenjivale su se civilizacije od antičkog doba do savremenog vremena — od rimskog Singidunuma, preko vizantijskog i srednjovekovnog grada, do osmanskog i austrijskog Beograda. Naziv simbolično označava kontinuitet života, vlasti i kulture na istom prostoru tokom gotovo dva milenijuma, zbog čega se ovaj deo grada smatra istorijskim srcem Beograda.