U poslednje vreme preko društvnih mreža uglavnom se vide rečenice pa gde su građani Beograda, da budem fin i da ne prenosim prave rečenice. A, tu je i pitanje o navodim neutralnima koje se sve više poteže, kada je u pitanju političko polje.
Beograđani
Mislim da bi pravo pitanje bilo za sve oni koji pišu: Koga smatraju za „Beograđaninom“? Pa tek onda ovo pitanje koje je i deo naslova.
Pošto se uglavnom misli na stanovnike Beograda oni koji su u krugu dvojke i malo iznad nje, pa da pojasnim kratko – nema ih. Gledaću da budem što kraći zašto je to tako jer znam da mnogi kada vide dugačak tekst odmah izgube volju. Zato ako nešto nije navedeno je namerno preskočeno, očekujući da se nešto zna, a nešto jer bi trebalo nekoliko knjiga da se napiše.
Istorijski gledano Beograd je doživeo velika razaranja tokom vekova, pa se samim tim i stanovništvo menjalo. Naravno tu je i materijalni status koji je drastično uticao na fluktaciju stanovništva tokom 30-tih godina 20. veka. Malo se govori o tom periodu kako se živelo, a više pričaju neke urbane legende koje nikako ne odgovaraju tadašnjoj stvarnosti. Nego da se vratimo na suštinu, malo je porodica ostalo koje su tu već nekoliko generacija i to izrazito malo, ako govorimo o samom krugu dvojke.
Posle Drugog svetsko rata oni i koji su uspeli da ostanu u centru Beograda, i da prežive fašističku vlast, kako nemačku tako i one koji su sa njima sarađivali, od komunističke vlasti doživeli su konfiskaciju imovine ili deljenja velikih stanova na nekoliko manjih, a tu su svakao i streljanja za one koje su potkazani kao da su sarađivali sa okupatorskom vlašću.
Velike stanove u krugu dvojke dobijali su visoko rangirani oficiri, poitičari, UDBA, njihove porodice, rođaci i slično. Nekadašnje kuće, koje su to mogle, pretvarane su u zgrade, a koje to nisu mogle nalazile su se druge namene. Počela je gradnja Novog Beograda i širenje ostalih gradskih opština i nastanak mnogih naselja. Znači Beograd su naselili građani iz svih delova tadašnje Jugoslavije i naseljavali su kasnije.
Dolaze crne devedesete godine koje menjaju sve. Ratovi na prostoima bivše Jugoslavije, sankcije, kriminal na svim nivoima utiče na materijalni status sugrađana, pa oni koji nisu uspeli da se snađu prodaju svoje stanove u centru Beograda i sele se na periferiju ili odlaze iz Srbije. U Beograd se doseljavaju i oni koji su pobegli iz ratom zahvaćenih područja, građani iz drugih gradova nakon što su prodali deo neke svoje imovine i kupili u Beogradu kako bi obezbedili svoju decu koja su tu studirala ili se zaposlila i još mnogi drugi. Tako da i one generacije koje su došle u Beograd nakon Drugog svetskog rata su napuštale centar grada.
Novi milenijum i nije mnogo usporio fluktaciju stanovništva u Beogradu, ali preokret dolazi nakon 2013. godine kada se počelo sa gradnjom na svakom mestu u Beogradu. Neki su hvalili tom činjenicom ali tu nema šta za pohvalu jer je uticalo na život u glavnom gradu. Znači u Beograd dolazi sve više stanovnika iz svih delova Srbije, drugih država, ili kupuju stanove kako bi ih izdavali ili za druge namene. Rastom cena nekretina neki su videli kao svoj izlaz iz krize pa prodaju stanove i sele se na periferuju, u druge gradovi ili odlaze iz Srbije. Iz Beograda uglavnom odlazi mlađa populacija odmah nakon završenog fakulteta što je bio slučaj i devedesetih godina.
Ratovi u drugim državama donose nam i nove stanovnike Beograda koje se naseljavaju u samom centru Beograda ili u ono što se zove „Beograd na vodi“.
Poenta se može svesti u nešto što je rekao i sam Duško Radović: Najviše volim Beograd za praznike, kad svi „Beograđani“ odu kući!
Neutrali
Vlada velika iluzija među građanima da ima mnogo neutralih i to im je usadila vlast. Svaki analitičar će vam reći da je to urbana legenda i da neutralih nema puno i nemaju puno uticaja na sam proces izbora. Mislim da je najbolji dokaz, po mom mišljenju, dao sam predsednik sa čime ću i da završim kako ne bi ulazio u neke detalje:
„Sve što živi u Kosjeriću izašlo je da glasa protiv SNS i opet ništa.“
Autor: Aleksandar od Beograda
