Kula u Pizi, poznata kao Kosi toranj u Pizi, naginje se zbog problema sa tlo‑temeljem na kojem je građena. Njena gradnja počela je 1173. godine i trajala je više od 199 godina, s prekidima. U trenutku izgradnje, inženjeri nisu bili svesni da je tlo ispod kule meko i neujednačeno – sastavljeno od mulja, peska i ilovače. To znači da temelji nisu mogli ravnomerno da podnesu težinu kamene kule.
Već tokom prvih nekoliko spratova, toranj je počeo da se naginje prema jugu. Pokušaji da se kompenzuje nagib dodavanjem dodatnih spratova sa suprotnom nagnutošću delimično su ublažili problem, ali nisu ga eliminisali. Tokom vekova, različiti inženjeri su pokušavali da stabilizuju toranj dodavanjem olova, betona ili čeličnih kablova, i tek su u modernom dobu, koristeći sofisticirane metode balansiranja temelja i uklanjanja zemlje sa jedne strane, uspešno zaustavili dalji nagib.
Dakle, krivina Pize nije bila namerna – ona je rezultat geoloških izazova, tehničkih ograničenja tog doba i dugog procesa izgradnje.
