Zacharias of Jerusalem (srp. Sveti Zaharija, patrijarh jerusalimski) bio je jerusalimski patrijarh početkom 7. veka i jedan od najznačajnijih crkvenih velikodostojnika tog vremena, poznat po stradanju tokom persijskog osvajanja Jerusalima.
Život i služba
Zaharija je postao patrijarh Jerusalima oko 609. godine. Na čelo Jerusalimske patrijaršije došao je u veoma nemirnom periodu, kada su se Vizantijsko carstvo i Persijsko (Sasanidsko) carstvo nalazili u dugotrajnom ratu.
Jerusalim je tada bio jedan od najvažnijih hrišćanskih gradova sveta, jer se u njemu nalazila crkva Church of the Holy Sepulchre – mesto Hristovog raspeća i vaskrsenja.
Persijsko osvajanje Jerusalima (614)
Godine 614. persijska vojska pod zapovedništvom cara Khosrow II osvojila je Jerusalim. Taj događaj smatra se jednom od najvećih tragedija u istoriji grada.
Tokom osvajanja:
- veliki deo grada je razoren
- ubijeno je mnogo hrišćana
- opljačkane su crkve i svetinje
- odneta je najvažnija relikvija hrišćanstva – True Cross (Časni krst)
Zarobljeništvo
Patrijarh Zaharija je tada zarobljen i odveden u Persiju zajedno sa mnogim hrišćanima. U zarobljeništvu je proveo više godina.
Tek posle pobede vizantijskog cara Heraclius nad Persijom (628–629), hrišćanske svetinje su vraćene, a zarobljenici oslobođeni.
Povratak u Jerusalim
Nakon sklapanja mira:
- Zaharija se vratio u Jerusalim
- vraćen je i Časni krst
- grad je obnovljen
Ovaj događaj kasnije je postao osnova praznika Exaltation of the Holy Cross, koji se slavi u pravoslavnoj i katoličkoj crkvi.
Upokojenje
Sveti Zaharija je preminuo oko 632. godine u Jerusalimu. Crkva ga poštuje kao ispovednika vere, jer je podneo stradanje i zarobljeništvo tokom progona.