Svetih četrnaest hiljada mladenaca vitlejemskih jesu sveti mučenici koje je, po jevanđelskom predanju, pogubio car Irod Veliki u Vitlejemu i njegovoj okolini, želeći da ubije novorođenog Hrista.
Prema Jevanđelju po Mateju, kada su mudraci sa Istoka javili Irodu da se u Vitlejemu rodio „car judejski“, Irod se uplašio za svoju vlast. Pošto ga mudraci nisu obavestili o mestu gde se nalazi Dete, on je naredio da se pobiju sva muška deca u Vitlejemu i okolini, od dve godine i mlađa. Tako su nevina deca postradala „umesto Hrista“, koji je, po Božjoj volji, već bio odveden u Egipat.
Crkva ih naziva mladencima, jer su stradali u najranijem detinjstvu, bez lične krivice, ali su postali prvi mučenici Hristovi — mučenici bez glasa, koji nisu ispovedali veru rečima, već krvlju. Broj od četrnaest hiljada ima simbolično značenje u crkvenom predanju i naglašava razmere stradanja i surovost Irodovog zločina.
Srpska pravoslavna crkva i druge pravoslavne crkve praznuju Svete vitlejemske mladence 11. januara (po novom kalendaru), odnosno 29. decembra po starom. U bogoslužbenim pesmama oni se veličaju kao čista žrtva i kao svedoci da se Hristovo carstvo ne utemeljuje silom, već stradanjem i ljubavlju.
Njihov praznik je i opomena svetu na cenu zla, ali i uteha da nijedna nevina žrtva nije zaboravljena pred Bogom.
