U hrišćanskoj tradiciji, pored Dvanaestorice apostola, posebno mesto zauzima širi krug učenika poznat kao Sedamdesetorica apostola. Među njima se u crkvenom predanju i liturgijskom sećanju pominju Irodion, Agav, Ruf, Asinkrit, Flegont i Ermije. Iako istorijski podaci o njima nisu uvek potpuni, njihovo mesto u predanju rane Crkve ima jasno teološko i istorijsko značenje.
1. Sedamdesetorica apostola u crkvenom predanju
Prema Jevanđelju po Luki (Lk 10, 1–20), Isus Hristos pored Dvanaestorice šalje i veći broj učenika da propovedaju Jevanđelje po gradovima i mestima gde je On trebalo da dođe. Taj širi krug učenika u crkvenoj tradiciji naziva se Sedamdesetorica apostola.
Njihova uloga nije bila simbolična, već praktična i misijska: širenje rane hrišćanske poruke, osnivanje prvih zajednica i učvršćivanje vere u različitim regionima Rimskog carstva.
2. Značaj pojedinačnih apostola u predanju
Irodion
U predanju se navodi kao rođak apostola Pavla i episkop Patre. Smatra se da je delovao u apostolskom periodu širenja Crkve i završio život mučenički, što je uobičajena sudbina ranohrišćanskih misionara u periodu progona.
Agav
Jedan od retkih iz Sedamdesetorice koji se pojavljuje i u novozavetnom tekstu (Dela apostolska). Predanje ga opisuje kao proroka, poznatog po simboličkim i tačnim najavama događaja koji će zadesiti apostole i ranu Crkvu.
Ruf
Pominje se u Poslanici Rimljanima (Rim 16,13), gde apostol Pavle navodi njegovo ime među vernicima rimske zajednice. Kasnija tradicija ga identifikuje kao episkopa i misionara.
Asinkrit
U Pavlovim pozdravima u Rimljanima (Rim 16,14) navodi se kao deo hrišćanske zajednice u Rimu. Predanje ga svrstava među episkope koji su učvršćivali Crkvu u ranim urbanim centrima.
Flegont
Takođe pomenut u Rimljanima (Rim 16,14). Tradicija ga povezuje sa službom u Maloj Aziji i kasnijim episkopskim delovanjem.
Ermije
Pojavljuje se u istoj grupi rimskih hrišćana koje Pavle pozdravlja. U crkvenom predanju se navodi kao episkop i jedan od propovednika rane Crkve.
3. Istorijski kontekst i značaj
Iako o ovim ličnostima nema mnogo nezavisnih istorijskih izvora, njihovo prisustvo u novozavetnim poslanicama i ranohrišćanskom predanju ima važnu funkciju:
- potvrđuje postojanje organizovanih hrišćanskih zajednica u 1. veku
- pokazuje širenje vere van Jerusalima, posebno u Rimu i Maloj Aziji
- naglašava mrežnu strukturu rane Crkve, gde deluje veći broj misionara, ne samo Dvanaestorica
U tom smislu, Sedamdesetorica predstavljaju “drugi sloj” apostolskog delovanja – manje vidljiv, ali presudan za širenje hrišćanstva.
4. Liturgijsko sećanje
U pravoslavnoj tradiciji, ovi apostoli se zajedno praznuju i poštuju kao svedoci apostolskog vremena. Njihov zajednički pomen naglašava jedinstvo misije, a ne individualnu slavu.
Zaključak
Irodion, Agav, Ruf, Asinkrit, Flegont i Ermije ostaju važne figure u širem okviru Sedamdesetorice apostola. Njihov značaj nije u detaljno poznatim biografijama, već u ulozi koju im predanje pripisuje: širenje rane Crkve, organizacija zajednica i očuvanje apostolskog kontinuiteta u prvim decenijama hrišćanstva.
U istorijskom smislu, oni predstavljaju sloj bez kojeg bi slika ranog hrišćanstva bila nepotpuna – tihi, ali ključni nosioci jedne od najvažnijih religijskih i kulturnih tradicija u evropskoj istoriji.
