Srpska pravoslavna crkva obeležava spomen Svetih mučenika Ermila i Stratonika 26. januara. Oni spadaju među najstarije hrišćanske mučenike rimskog Singidunuma, današnjeg Beograda, i predstavljaju jedno od prvih svedočanstava hrišćanske vere na ovom prostoru.
Njihovo stradanje dogodilo se posle proglašenja Milanskog edikta, oko 314. ili 315. godine, u vreme vladavine cara Licinija, koji je, uprkos formalnoj verskoj toleranciji, nastavio sa progonima hrišćana u istočnim delovima Carstva.
Sveti Ermil bio je đakon u Singidunumu. Zbog otvorenog ispovedanja hrišćanske vere uhapšen je i zatvoren. Predanje svedoči da ga je lično ispitivao car Licinije, ali Ermil nije odstupio od svoga verovanja, ostajući nepokolebljiv pred pretnjama i mučenjima.
Njegovo stradanje snažno je uticalo na Svetog Stratonika, rimskog vojnika i čuvara zatvora. Podstaknut Ermilovom verom i postojanošću, Stratonik se javno izjasnio kao hrišćanin. Zbog tog ispovedanja i on je podvrgnut teškim mukama, zajedno sa Ermilom.
Na kraju su obojica osuđeni na smrt. Živi su položeni u isti kovčeg i bačeni u reku Dunav. Posle tri dana njihova tela su, prema predanju, pronađena i dostojno sahranjena od strane hrišćana.
Na mestu njihovog groba kasnije je podignut hram posvećen Svetim Ermilу i Stratoniku, što se dovodi u vezu sa rimskom grobnicom u Brestoviku, jednim od najznačajnijih ranohrišćanskih lokaliteta u okolini Beograda.
Sveti Ermil i Stratonik ostaju trajni simbol vere jače od straha, ali i dokaz da je Beograd još u ranim vekovima bio mesto hrišćanskog svedočanstva i mučeništva.
