Velika Gospojina, odnosno Uspenje Presvete Bogorodice, jedan je od najvećih hrišćanskih praznika posvećenih Bogorodici. U Srpskoj pravoslavnoj crkvi praznuje se 28. avgusta po gregorijanskom kalendaru, odnosno 15. avgusta po julijanskom kalendaru.
Praznik obeležava Uspenje – upokojenje i vaznesenje Presvete Bogorodice, majke Isusa Hrista. Prema crkvenom predanju, nakon Hristovog vaznesenja Bogorodica je živela u Jerusalimu, a pred kraj života apostoli su, čudesnim putem, bili okupljeni oko nje. Nakon njene smrti, apostoli su je sahranili, ali je apostol Toma, koji je stigao kasnije, zatražio da otvore grob. Prema predanju, grob je bio prazan, čime je potvrđeno njeno proslavljenje.
Velika Gospojina pripada dvanaest velikih praznika Pravoslavne crkve. Prazniku prethodi Gospojinski post, jedan od četiri velika godišnja posta, koji traje od 14. do 28. avgusta. Sam praznik označava završetak posta i u narodu se smatra jednim od najznačajnijih datuma u crkvenom kalendaru.
U srpskoj tradiciji Velika Gospojina ima posebno mesto. Brojne crkve i manastiri posvećeni su Uspenju Presvete Bogorodice, a praznik je vekovima bio povezan sa vašarima, saborima, hodočašćima i okupljanjima. Posebno je značajan u mestima koja svoju slavu, hramovnu slavu ili tradicionalnu manifestaciju vezuju za ovaj praznik.
Velika Gospojina se u narodu često smatra granicom između leta i jeseni. Postoji i tradicionalno verovanje da se nakon ovog praznika priroda postepeno menja, da su noći hladnije i da se približava jesen, zbog čega je praznik imao značajno mesto i u narodnom kalendaru.
