Spomen bekstva u Misir je hrišćanski praznik koji Srpska pravoslavna crkva obeležava 8. januara, drugog dana Božića, u spomen na događaj opisan u Jevanđelju po Mateju.
Biblijski događaj
Po rođenju Isusa Hrista u Vitlejemu, car Irod, uplašen vešću o „novorođenom caru judejskom“, naredio je pogubljenje vitlejemske dece. Tada se, po anđelovoj zapovesti, pravedni Josif sa Presvetom Bogorodicom i Mladencem Hristom uputio u Misir (Egipat), gde su boravili dok opasnost nije minula. Ovaj čin spasenja i poslušnosti Božjoj volji Crkva proslavlja kao Spomen bekstva u Misir.
Bogoslovski značaj
Bekstvo u Misir svedoči o:
- realnosti Hristovog čovečanstva, jer On deli sudbinu prognanih i ugroženih;
- ispunjenju starozavetnih proroštava („Iz Misira dozvah Sina Svoga“);
Božjoj promisli, koja štiti i vodi kroz stradanje;
- smirenju i poslušnosti Svete porodice.
- Mesto u prazničnom krugu
Praznik se slavi u okviru Božićnog ciklusa, odmah posle Sabora Presvete Bogorodice (8. januar po novom kalendaru), čime se naglašava uloga Bogorodice u domostroju spasenja i briga Crkve za najranije Hristove dane.
Narodna verovanja i običaji
U narodu se ovaj dan doživljava kao vreme tihe radosti i sabranosti. U pojedinim krajevima veruje se da na ovaj dan ne valja započinjati teške poslove niti putovati bez preke potrebe, u znak sećanja na naporno i opasno putovanje Svete porodice. Porodica se okuplja, a dom čuva praznični mir.
Poruka praznika
Spomen bekstva u Misir podseća da je Bog blizu u nevolji, da stradanje nije kraj, već put ka spasenju, i da vera, poslušnost i ljubav čuvaju život i nadu i u najtežim vremenima.
