| Podatak | Informacija |
|---|---|
| Puni naziv | Omladinski fudbalski klub Balkan Mirijevo |
| Skraćeni naziv | OFK Balkan Mirijevo |
| Mesto | Mirijevo, Beograd |
| Gradska opština | Zvezdara |
| Tradicionalno poreklo | fudbal u Mirijevu između dva svetska rata |
| Osnivanje današnjeg kluba | 1958. godine |
| Sport | Fudbal |
| Klupske boje | ljubičasta i bela |
| Stadion | Stadion OFK Balkan Mirijevo |
| Lokacija stadiona | Rableova, Mirijevo |
| Aktuelni rang | Prva beogradska liga – grupa A |
| Najviši rang u istoriji | Druga savezna liga Jugoslavije |
| Nadimak | Balkan |
Fudbalski klub Balkan Mirijevo, danas registrovan kao OFK Balkan Mirijevo, jedan je od tradicionalnih fudbalskih klubova sa teritorije beogradske opštine Zvezdara. Klub je vezan za Mirijevo i njegov sportski život više od šest decenija, a najveći uspeh ostvario je sredinom 1990-ih, kada je izborio plasman u Drugu saveznu ligu. Današnji klub svoje korene vezuje za raniji fudbalski život Mirijeva, dok se kao godina osnivanja savremenog „Balkana“ navodi 1958. godina.
Fudbal u Mirijevu pre Balkana
Istorija fudbala u Mirijevu počinje pre osnivanja današnjeg kluba.
Između 1935. i 1937. godine u Mirijevu je postojao neregistrovani sportski klub pod imenom Mirijevo. Za njega su uglavnom igrali učenici i bivši učenici mirijevskih škola, dok je jedan od najvažnijih ljudi tog prvog perioda bio učitelj i školski upravitelj Vladimir Mančić, koji je istovremeno bio trener i igrač.
Utakmice su igrane u školskom dvorištu, na okolnim livadama, ali i na igralištu beogradskog Balkana. Fudbal je tada u Mirijevu imao gotovo pionirski karakter: igrali su mladići iz sela, često bez uređene opreme i bez formalne klupske organizacije.
Posle Drugog svetskog rata fudbal u Mirijevu ponovo se organizuje kroz lokalni fudbalski aktiv.
Od 1946. do 1950. godine, a povremeno i tokom pedesetih, postojao je aktiv pod nazivom Mirijevo, koji je učestvovao u ligi Beogradskog sreza zajedno sa ekipama iz Višnjice, Velikog sela, Malog i Velikog Mokrog Luga, Jajinaca, Kumodraža, Vinče, Ritopeka, Zaklopače, Boleča i drugih okolnih mesta.
Posebno je zabeležena 1947. godina, kada je Mirijevo osvojilo prvenstvo lige aktiva Beogradskog sreza.
Osnivanje Balkana
Ozbiljnija inicijativa za formiranje organizovanog fudbalskog kluba u Mirijevu pokrenuta je sredinom pedesetih godina.
Tokom 1956. godine iskristalisala se ideja da klub ponese ime Balkan Mirijevo i da preuzme ljubičaste klupske boje i grb tadašnjeg zvezdarskog kluba Balkan.
Osnivačka sednica održana je početkom 1958. godine, kada je za prvog predsednika izabran Miloš Nestorović. On će ostati jedna od najvažnijih ličnosti u istoriji kluba.
Ovde je važno napraviti razliku između ranijih fudbalskih ekipa u Mirijevu i današnjeg kluba. Fudbal se u mestu igrao mnogo ranije, ali je 1958. godina početak organizovanog Balkana Mirijevo koji će kroz naredne decenije izgraditi svoj identitet i takmičarski kontinuitet.
Pojedini savremeni statistički izvori kao godinu osnivanja navode 1926., ali istorijski prikaz kluba iz Mirijeva detaljno razlikuje raniji fudbalski život od osnivanja današnjeg Balkana 1958. godine. Zbog toga je za enciklopedijsku obradu preciznije navesti 1958. kao godinu osnivanja kluba, uz prethodnu istoriju fudbala u Mirijevu.
Prve generacije
Među fudbalerima koji su činili osnovu prvog Balkana bili su Radivoje-Raja Lazić, koji je prve dve i po sezone bio trener i igrač, kao i Predrag Nikitović, Boža Milić, Ilija Pećanac, Dile Petrovac, Mika Petrović, Aca Nikolić, Bora Đorđević, Aca Đorđević, Moma Jovanović i Raka Jovanović.
Raja Lazić bio je posebno značajan jer je, pored igranja i trenerskog rada u početnom periodu, ostao trener kluba sve do 1975. godine.
Prve generacije bile su gotovo potpuno sastavljene od Mirijevaca. To je bilo karakteristično za klubove iz beogradskih naselja: fudbalska ekipa nije bila samo sportski kolektiv već praktično produžetak samog mesta.
Prvi takmičarski uspeh
Prva velika takmičarska titula stigla je u sezoni 1961/62.
Balkan je tada osvojio prvo mesto u Drugom C razredu, sa osam bodova prednosti u odnosu na Vrčin, i izborio plasman u viši rang.
Posebno mesto u tom periodu imali su derbiji sa Crvenom zvezdom iz Mokrog Luga. Bila su to dva susedna mesta i dve ekipe čiji su međusobni susreti privlačili veliki broj stanovnika.
Uspon i pad tokom šezdesetih
Balkan je narednih sezona nastupao u II beogradskoj ligi.
Međutim, klub nije uspeo da zadrži kontinuitet rezultata. U narednim sezonama završavao je na osmom, dvanaestom i četrnaestom mestu, da bi u sezoni 1969/70. ispao u najnižu, III beogradsku ligu.
Istovremeno je klub počeo da rešava jedan od svojih najvećih problema — pitanje sopstvenog stadiona.
Stadion u Mirijevu
Teren za novi stadion klub je dobio od opštine na atraktivnoj lokaciji pored Mirijevskog strelišta, uz Ulicu Milana Rakića, nedaleko od nekadašnjeg „Kluza“.
U izgradnji stadiona i klupske zgrade učestvovali su ljudi iz samog kluba, lokalne uprave i Mirijeva. Posebno je ostao zapamćen Spasoje Nikolić, stolar, koji je besplatno izradio kompletnu krovnu konstrukciju klupske zgrade.
Izgradnja sopstvenog stadiona predstavljala je prekretnicu. Klub više nije zavisio od povremenih terena i tuđih igrališta, već je dobio prostor koji je mogao da bude trajna osnova njegovog razvoja.
Generacija sedamdesetih
U sezoni 1976/77., pod vođstvom trenera Miodraga Milovanovića – Miće Kineza, Balkan je izborio plasman u I beogradsku ligu.
Ta generacija smatra se jednom od najboljih u ranijoj istoriji kluba.
Među istaknutim igračima bili su Kepa Zlatanović, Ivan Vidmar, Rajko Zujko i naročito Fuad Mujagić – Muja.
Mujagić je bio stub odbrane, jedan od najboljih strelaca i igrač sa više od 500 utakmica za Balkan. Nastupao je i za reprezentativne selekcije Prve beogradske lige.
Devedesete godine
Najznačajnije poglavlje istorije Balkana Mirijevo počinje početkom devedesetih.
Godine 1990. u klub dolazi Đoko Zelenbaba, vlasnik firme „Bukovica global komerc“. U početku je pomagao klub sa strane, a potom je izabran za predsednika.
Njegov dolazak označio je početak ozbiljnijeg organizacionog i sportskog razvoja kluba.
Balkan je u tom periodu nastupao pod nazivom Balkan Bukovica, a rezultati su postajali sve bolji.
U sezoni 1990/91. završio je prvenstvo na petom mestu Prve beogradske lige, a naredne sezone zauzeo je treće mesto. U sezoni 1992/93. završio je četvrti.
Novi stadion
Jedan od najvažnijih događaja dogodio se 20. marta 1993. godine, kada je Balkan odigrao prvu utakmicu na novom stadionu u Mirijevu.
Zvanično svečano otvaranje usledilo je 27. marta 1995. godine.
Za tu priliku odigrana je utakmica između Balkana i reprezentacije Savezne Republike Jugoslavije. Mirijevci su pružili snažan otpor reprezentaciji i izgubili rezultatom 0:1, a jedini gol postigao je Darko Kovačević u 7. minutu.
Za jedan lokalni beogradski klub to je bio događaj izuzetnog značaja. Stadion u Mirijevu tada nije samo dobio formalnu potvrdu svog postojanja, već je otvoren utakmicom protiv državnog reprezentativnog tima.
Pobednik protiv Partizana
Tokom leta 1995. godine, u pripremnom periodu, Balkan je u Mirijevu savladao i prvi tim Partizana.
Rezultat je u tadašnjim okolnostima predstavljao veliko priznanje za klub i potvrdu da je Balkan u tom trenutku dostigao nivo na kojem je mogao da igra ravnopravno sa ekipama iz samog vrha jugoslovenskog fudbala.
Plasman u Drugu saveznu ligu
Najveći takmičarski uspeh u istoriji Balkana ostvaren je u sezoni 1995/96.
Ekipa je na kraju prvenstva osvojila treće mesto u Srpskoj ligi – grupa Beograd, što joj je donelo plasman u Drugu saveznu ligu.
Bio je to istorijski trenutak za klub iz Mirijeva.
Ekipa koja je počela kao lokalni klub u beogradskim nižim ligama sada je stigla do drugog nivoa tadašnjeg državnog fudbala.
Među igračima koji su učestvovali u ovom istorijskom uspehu bili su Milorad Jovović, Milan Knežević, Aleksandar Linta, Petar Jovanović, Miloš Đolović – Robija, Saša Gradinac, Miroslav Popović, Goran Đukić, Zoran Kraljević, Andrija Jerotijević, Stevo Dragišić, Miodrag Pavlović, Marko Smiljanić, Milan Tošić, Zoran Goljić, Duško Karanović, Nebojša Đokić, Goran Stojanović i brojni drugi.
Igrači koji su nastavili karijere
Balkan je tokom devedesetih bio i svojevrsna odskočna daska za nekoliko fudbalera.
Iz kluba su odlazili igrači u prvoligaške i inostrane sredine. Među njima su bili Saša Živadinović, koji je otišao u Francusku, Goran Živadinović u Austriju, Saša Antić i Siniša Radak na Maltu, Stevo Dragišić na Kipar, dok su Saša Kljajić prešao u OFK Beograd, Miodrag Đerišilo u Milicionar, a Sreten Đurović i Goran Petković u Zemun.
U jednom periodu za Balkan su nastupali i igrači koji su bili državni reprezentativci, među njima Zoran Urumov, Nemanja Radović, Miloš Alilović i Aleksandar Zakula.
Miloš Đolović – Robija
Posebno mesto u istoriji devedesetih zauzima Miloš Đolović – Robija.
Bio je jedan od igrača koji su praktično prošli kroz više razvojnih faza kluba i učestvovali u njegovim usponima i padovima.
Njegov značaj za Balkan prevazilazio je statistiku. Bio je jedan od simbola generacije koja je klub iz Mirijeva dovela do Drugе savezne lige.
Zlatna plaketa
Za doprinos razvoju fudbala Balkan je dobio Zlatnu plaketu Fudbalskog saveza Beograda 1995. godine, povodom 75 godina postojanja te organizacije.
Priznanje je stiglo upravo u periodu najvećeg uspona kluba.
Fudbalska škola
Novi stadion omogućio je i razvoj omladinskog pogona.
Godine 1995. počela je sa radom fudbalska škola „Mitić–Bobek“, čije je otvaranje organizovano uz prisustvo legende Crvene zvezde Rajka Mitića, dok je Stjepan Bobek zbog zdravstvenih razloga pozdravio događaj pismom.
Školu je vodio Miodrag Milovanović – Mića Kinez, dok mu je pomagao Stevan – Šjor Radović.
U narednim godinama kroz školu je prošlo oko 1.200 mladih fudbalera, uglavnom iz tri mirijevske osnovne škole.
Kadeti Balkana su 1996. godine osvojili drugo mesto na velikom turniru u Grčkoj, gde su u finalu izgubili od odgovarajuće reprezentacije Grčke rezultatom 3:2.
Savremeni period
Balkan je posle velikog uspona tokom devedesetih prolazio kroz promene koje su pogodile veliki broj klubova nižih i srednjih rangova srpskog fudbala.
U novijem periodu klub se stabilizovao u sistemu takmičenja Fudbalskog saveza Beograda.
Prema dostupnoj statistici, od 2005. do 2026. godine seniorska ekipa odigrala je 616 evidentiranih utakmica, uz 237 pobeda, 149 remija i 230 poraza.
U tom periodu klub je nastupao i u Beogradskoj zoni i Prvoj beogradskoj ligi. U sezoni 2022/23. završio je Prvu beogradsku ligu – grupa A na drugom mestu, a u sezoni 2023/24. nastupao je u Beogradskoj zoni, gde je završio na desetom mestu.
Sezona 2024/25.
U sezoni 2024/25. Balkan se vratio u vrh Prve beogradske lige – grupa A i završio prvenstvo na drugom mestu.
To je predstavljalo potvrdu da klub i dalje pripada grupi ozbiljnijih beogradskih niželigaša i da tradicija takmičarskih uspona nije nestala.
Sezona 2025/26.
Sezona 2025/26. bila je još uspešnija.
OFK Balkan Mirijevo završio je prvenstvo Prve beogradske lige – grupa A na trećem mestu, sa 59 bodova iz 26 utakmica. Ostvario je 17 pobeda, osam remija i samo jedan poraz, uz gol-razliku 77:28.
Posebno je impresivan podatak da je Balkan tokom cele sezone izgubio samo jednu utakmicu.
Najbolji strelac lige bio je upravo fudbaler Balkana Jovan Džiknić, sa 29 golova, dok je Uroš Dimitrijević postigao 13.
Treće mesto predstavlja jedan od najboljih plasmana kluba u novijem periodu.
Stadion
Današnji stadion OFK Balkan Mirijevo nalazi se u Rableovoj ulici u Mirijevu.
Stadion je rezultat dugog procesa izgradnje sopstvene sportske infrastrukture koji je počeo još tokom sedamdesetih, a završen velikim stadionom otvorenim početkom devedesetih.
Za Balkan stadion ima mnogo veći značaj od običnog mesta odigravanja utakmica. On je praktično sportski centar Mirijeva i jedan od retkih prostora u naselju koji već decenijama neposredno povezuje različite generacije stanovnika.
Klupske boje
Tradicionalne boje Balkana Mirijevo su ljubičasta i bela.
Klub je upravo preuzeo ljubičaste boje i grb nekadašnjeg zvezdarskog Balkana kada je sredinom pedesetih odlučeno da novi klub u Mirijevu ponese njegovo ime.
Najvažnije ličnosti
Među ljudima koji su obeležili istoriju Balkana Mirijevo posebno se izdvajaju:
Miloš Nestorović – prvi predsednik kluba i jedna od ključnih ličnosti njegovog osnivanja 1958. godine.
Radivoje-Raja Lazić – igrač, trener i jedan od ljudi koji su postavili temelje prve generacije.
Fuad Mujagić – Muja – jedan od najvažnijih igrača sedamdesetih i osamdesetih, sa više od 500 nastupa za klub.
Miodrag Milovanović – Mića Kinez – trener više uspešnih generacija i važna ličnost u razvoju omladinske škole.
Đoko Zelenbaba – predsednik tokom velikog uspona početkom devedesetih i čovek koji je značajno pomogao izgradnju novog stadiona.
Miloš Đolović – Robija – jedan od simbola generacije koja je 1996. izborila plasman u Drugu saveznu ligu.
Najvažniji uspesi
- 1947. – Mirijevo osvaja prvenstvo lige aktiva Beogradskog sreza, pre osnivanja današnjeg Balkana.
- 1961/62. – Balkan osvaja Drugi C razred i plasira se u viši rang.
- 1976/77. – plasman u I beogradsku ligu.
- 1991. – osvaja turnir „Mladog proletera“.
- 1995. – završava stadion i igra protiv reprezentacije SR Jugoslavije.
- 1995. – dobija Zlatnu plaketu Fudbalskog saveza Beograda.
- 1995/96. – treće mesto u Srpskoj ligi Beograd i plasman u Drugu saveznu ligu.
- 2022/23. – drugo mesto u Prvoj beogradskoj ligi – grupa A.
- 2025/26. – treće mesto u Prvoj beogradskoj ligi – grupa A, sa 59 bodova.
Najvažnije godine
1935–1937. – u Mirijevu postoji neregistrovani klub „Mirijevo“.
1947. – Mirijevo osvaja prvenstvo lige aktiva Beogradskog sreza.
1956. – pokrenuta inicijativa za osnivanje Balkana Mirijevo.
1958. – osnovan organizovani FK Balkan Mirijevo.
1961/62. – osvojena prva klupska titula i izboren viši rang.
1969/70. – ispadanje u III beogradsku ligu.
1976/77. – plasman u I beogradsku ligu.
1990. – Đoko Zelenbaba postaje predsednik kluba.
1991. – Balkan osvaja turnir „Mladog proletera“.
20. mart 1993. – odigrana prva utakmica na novom stadionu.
27. mart 1995. – svečano otvoren stadion utakmicom protiv reprezentacije SR Jugoslavije.
1995/96. – Balkan osvaja treće mesto u Srpskoj ligi Beograd i plasira se u Drugu saveznu ligu.
1996. – kadeti osvajaju drugo mesto na turniru u Grčkoj.
2022/23. – drugo mesto u Prvoj beogradskoj ligi – grupa A.
2023/24. – desetom mesto u Beogradskoj zoni.
2024/25. – drugo mesto u Prvoj beogradskoj ligi – grupa A.
2025/26. – treće mesto u Prvoj beogradskoj ligi – grupa A, sa 59 bodova.
