Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici 27. jula obeležavaju praznik Svetog apostola Akile, jednog od Sedamdesetorice apostola i bliskog saradnika Svetog apostola Pavla. Njegovo ime zauzima posebno mesto u istoriji ranog hrišćanstva, jer je zajedno sa suprugom Priskilom dao veliki doprinos širenju Jevanđelja i učvršćivanju prvih hrišćanskih zajednica.
Akila je bio Jevrejin poreklom iz oblasti Pont u Maloj Aziji. Sa suprugom Priskilom živeo je u Rimu sve do vremena kada je car Klaudije naredio proterivanje Jevreja iz grada, oko 49. godine. Nakon toga supružnici su se preselili u Korint, gde su upoznali apostola Pavla.
Pavle je, kao i Akila i Priskila, bio zanatlija koji je izrađivao šatore, pa su zajedno živeli i radili. Tokom boravka u Korintu razvilo se snažno prijateljstvo i duhovna saradnja koja će ostaviti dubok trag u istoriji hrišćanstva.
Kasnije su zajedno sa apostolom Pavlom otputovali u Efes. Tamo su nastavili misionarski rad, a njihov dom postao je mesto okupljanja prvih hrišćana, svojevrsna kućna crkva u kojoj su se vernici molili, učili Hristovu nauku i jačali zajednicu.
Prema crkvenom predanju, apostol Pavle postavio je Akilu za episkopa. Revnosno je propovedao Jevanđelje, obraćao mnoge ljude u hrišćansku veru, osnivao nove crkvene zajednice i hrabro se suprotstavljao paganstvu. Zbog svoje nepokolebljive vere i propovedničkog rada stradao je mučeničkom smrću.
Sveti apostol Akila više puta se pominje u Novom zavetu, u Delima apostolskim, Poslanici Rimljanima, Prvoj poslanici Korinćanima i Drugoj poslanici Timoteju. Apostol Pavle ga naziva svojim „saradnikom u Hristu Isusu“, zahvaljujući njemu i Priskili na nesebičnoj pomoći i požrtvovanosti.
Lik Svetog apostola Akile podseća vernike na značaj služenja, gostoprimstva i istrajnosti u veri. Njegov život svedoči da su predanost, zajedništvo i spremnost na žrtvu bili temelji na kojima se gradila prva Hristova Crkva, a njegove vrline i danas predstavljaju uzor hrišćanskog života.
