Prva privatna apoteka u Beograd otvorena je 30. aprila 1830. godine, u periodu kada se Kneževina Srbija tek institucionalno oblikovala nakon sticanja autonomije u okviru Osmanskog carstva. Osnivač apoteke bio je Matej Ivanović, farmaceut poreklom iz Zemuna, školovan u Pešti, što ga svrstava u grupu prvih profesionalno obrazovanih farmaceuta koji su delovali u tadašnjoj Srbiji. Otvaranje apoteke izvršeno je uz odobrenje kneza Miloš Obrenović, što znači da je ovaj čin imao i političku težinu, jer je predstavljao deo šire modernizacije državne uprave i javnog zdravstva.
Apoteka je prema istorijskim podacima bila smeštena na Kosančićevom vencu, u zoni preko puta Saborne crkve i u blizini kafane „Kod znaka pitanja“, na prostoru koji se danas okvirno identifikuje kao Kralja Petra 8. Međutim, važno je naglasiti da tadašnji urbanistički i adresni sistem nije bio formalizovan na način na koji ga danas poznajemo, pa se ova lokacija rekonstruiše na osnovu kasnijih urbanih preklapanja, a ne na osnovu jedinstvene originalne numeracije.
U trenutku otvaranja, Beograd nije imao nijednu organizovanu apoteku niti zakonski uređen farmaceutski sistem. Lekovi su se nabavljali iz inostranstva, najčešće iz Austrije, ili su ih pripremali travari i empirijski lekari, dok je prodaja farmaceutskih supstanci po dućanima bila uobičajena, ali bez standarda i kontrole. U tom kontekstu, apoteka Mateja Ivanovića predstavlja prvi institucionalni pokušaj uvođenja farmaceutske struke zasnovane na obrazovanju, standardizaciji i kontroli doziranja.
U apoteci su se lekovi pripremali ručno, korišćenjem biljnih ekstrakata, mineralnih i hemijskih supstanci dostupnih u to vreme. Tačan spisak preparata koji su se proizvodili nije u potpunosti sačuvan u izvorima, ali je poznato da su se u tom periodu u evropskim apotekama tog tipa izrađivale tinkture, masti, praškovi i rastvori, pa se isti model primenjivao i ovde. Apotekar je istovremeno bio proizvođač, distributer i savetodavac, što znači da je funkcionalno spajao uloge farmaceuta i delimično lekara.
Kasnije se u rad apoteke uključuje i njegov brat Aleksandar Ivanović, takođe školovan farmaceut. Od 1840. godine apoteka posluje pod nazivom „Apoteka braće Ivanović“, što predstavlja prvu poznatu porodičnu farmaceutsku praksu u Beogradu. Ovaj period označava i stabilizaciju rada, iako je tržište i dalje bilo ograničeno slabim poverenjem stanovništva u školovanu medicinu i snažnim prisustvom tradicionalnih oblika lečenja.
Godine 1870. apoteku kupuje farmaceut Jovan Dilber iz Smedereva. Ovaj trenutak predstavlja promenu vlasničke strukture, nakon koje se istorijski trag porodice Ivanović prekida. Nema pouzdanih podataka o njihovom daljem životu, smrti ili eventualnim potomcima, što predstavlja jednu od najizraženijih biografskih praznina u istoriji ranog beogradskog farmaceutskog života.
Dalji razvoj apoteke odvija se kroz promene vlasništva, lokacija i administrativnih okvira, sve do njenog uklapanja u sistem javnog zdravstva i kasnijeg institucionalnog farmaceutskog sistema. U savremenom periodu, tradicija ove apoteke se formalno nastavlja kroz apoteku „Mr. ph Matej Ivanović“, koja od 1964. godine posluje na adresi Knez Mihailova 27 u okviru sistema Apotekarska ustanova Beograd.
