Nikola Kopernik rođen je 1473. godine u Torunju, na području današnje Poljske. Bio je astronom, matematičar i crkveni službenik, a njegovo delo promenilo je način na koji su Evropljani razmišljali o položaju Zemlje u svemiru.
U vreme Kopernika, obrazovani ljudi u Evropi uglavnom su prihvatali geocentrični model, prema kojem Zemlja miruje u središtu svemira, dok se Sunce, Mesec i planete kreću oko nje. Taj model povezivao se sa učenjima antičkog astronoma Ptolemeja i vekovima je bio deo evropske naučne tradicije.
Kopernik je proučavao astronomske podatke i razvio drugačiju teoriju: Zemlja i druge planete kruže oko Sunca. Prema njegovom modelu, Zemlja se okreće i oko svoje ose, što objašnjava smenu dana i noći. Takođe je smatrao da prividno kretanje Sunca tokom godine nastaje zbog Zemljinog kretanja oko njega.
Svoje ideje izložio je u delu O kruženju nebeskih sfera, objavljenom 1543. godine, iste godine kada je umro. Knjiga nije odmah dovela do potpunog prihvatanja heliocentričnog sistema. Kopernikov model i dalje je sadržao netačnosti, a astronomima su bili potrebni dodatni dokazi i preciznija merenja.
Kasnije su astronomi poput Johana Keplera i Galilea Galileja unapredili i potkrepili heliocentričnu teoriju. Kepler je početkom 17. veka pokazao da se planete kreću po eliptičnim orbitama, a ne po savršenim kružnicama. Galilejeva teleskopska posmatranja pružila su dodatne dokaze protiv jednostavnog geocentričnog modela.
Kopernikovo delo označilo je jedan od ključnih početaka naučne revolucije. Njegov značaj nije samo u tome što je Zemlju pomerio iz središta planetarnog sistema, već i u tome što je pokazao da dugotrajno prihvaćene predstave o prirodi mogu biti preispitane posmatranjem, matematikom i argumentima.
