Tokom izvođenja radova na redovnom održavanju ulica i opštinskih puteva na teritoriji grada Beograda, koje izvodi JKP „Beograd put“, biće izmenjen režim saobraćaja, zauzeti deo kolovoza u ul. Bolnica Bežanijska kosa, između ul. Marije Bursać i KBC „Bežanijska kosa“, zauzeće desne kolovozne trake, smer ka KBC „Bežanijska kosa“, po fazama 2 i 3, na teritoriji opštine Zemun, u vremenskom periodu od 5. 11. 2026. do 30. 11. 2026. godine.
Radovi na vodovodnoj mreži u opštini Voždovac, u petak, 6. novembra
Zbog stavljanja u funkciju novopoloženog cevovoda u opštini Voždovac, u petak, 6. novembra 2026. godine, u periodu od 8.00 do 18.00 sati, bez vode će ostati potrošači u sledećim ulicama:
- Brane Ćosića (od broja 16 do broja 42),
- Katarine Ivanović,
- Rastka Petrovića,
- Medakovićevoj (od Zaplanjske do Katarine Ivanović) i
- Ignjata Joba (od broja 1 do broja 15).
Za najnužnije potrebe za pijaćom vodom obezbeđene su auto-cisterne.
Za novi mozaik Hrama Svetog Save 6,5 miliona evra: Otvoreno pitanje gde je završio novac
Vlada Srbije odobrila je Srpskoj pravoslavnoj crkvi (SPC) više od 763 miliona dinara, odnosno oko 6,5 miliona evra, za izradu novog mozaika u Hramu Svetog Save. Međutim, nedeljnik „Vreme“ objavio je da postoje sumnje da je deo tog novca u gotovini iznet iz Srbije i predat poslovnim partnerima u Moskvi.
Prema dokumentaciji do koje je došao ovaj nedeljnik, ugovor su na Vidovdan ove godine potpisali patrijarh Porfirije i predsednik Vlade Srbije Đuro Macut. Ukupna vrednost odobrenih sredstava iznosi 763.100.000 dinara.
Od tog iznosa, SPC je odmah uplaćeno 234.800.000 dinara, dok je isplata preostalog novca predviđena do kraja novembra 2026. godine.
Sredstva su, prema ugovoru, namenjena izradi mozaika ukupne površine 2.315,33 kvadratna metra.
Zašto se ponovo izrađuje mozaik u već završenom hramu?
Jedno od pitanja koje je otvorio nedeljnik „Vreme“ jeste zbog čega se izdvajaju sredstva za novi mozaik, s obzirom na to da je uređenje enterijera Hrama Svetog Save završeno 2020. godine.
Tada je saopšteno da su unutrašnji radovi okončani postavljanjem monumentalnog mozaika i kompletnim opremanjem hrama.
„Nije jasno o kom se mozaiku radi jer je uređenje enterijera završeno 2020. godine“, navodi „Vreme“, ukazujući i na to da je novac iz budžeta uplaćen na jedan od računa koje SPC ima u Alta banci.
Dodatnu pažnju izazvale su tvrdnje o mogućem iznošenju gotovine iz Srbije i predaji novca partnerima u Moskvi. Ovi navodi, međutim, predstavljaju sumnje koje je izneo nedeljnik, a ne utvrđene činjenice.
Kao izvršilac posla naveden Dejan Nakić
U dokumentaciji se kao izvršilac posla navodi Dejan Nakić, pođakon i dugogodišnji saradnik Srpske pravoslavne crkve.
„Vreme“ se poziva na više izvora iz SPC koji ukazuju na ranije kontroverze povezane sa njegovim poslovanjem.
Prema pisanju ovog nedeljnika, Nakić je tokom 2025. godine privođen zbog carinskih prekršaja, nakon što je prilikom prenosa preko granice imao veće količine novca, ženske torbice i cigarete. „Vreme“ navodi da nema dostupnih izveštaja o tome da li je protiv njega nakon tog događaja vođen postupak.
U tekstu se pominje i njegov brat, ambasador Srbije u Slovačkoj, za koga nedeljnik navodi da je predmet istrage Tužilaštva za organizovani kriminal zbog nepravilnosti tokom izbora 2026. godine.
Ugovor sa fondom iz Moskve, rok za završetak 2027.
Prema navodima „Vremena“, SPC se ugovorom obavezala da izradu mozaika plati organizaciji pod nazivom Moskovski međunarodni fond za podršku Unesku.
Planirano je da mozaik bude dopremljen u Beograd i postavljen do kraja 2027. godine.
Upravo zbog toga ostaje otvoreno pitanje na koji način će biti realizovana isplata sredstava, ko su konkretni izvođači i poslovni partneri, kao i kako će biti dokumentovano trošenje novca koji je obezbeđen iz državnog budžeta.
Nedeljnik „Vreme“ ocenjuje da bi, ukoliko je čitav posao sproveden u skladu sa zakonima i pravilima koja uređuju korišćenje javnog novca za izgradnju i uređenje verskih objekata, objavljivanje dokumentacije i objašnjenje načina plaćanja radova doprineli razjašnjenju svih nedoumica.
Za sada, ključna pitanja koja je otvorio ovaj slučaj odnose se na namenu novog mozaika, opravdanost izdvajanja budžetskog novca, ugovorene obaveze prema partnerima u Moskvi i način na koji su sredstva korišćena.
Uhapšen pokrajinski sekretar Predrag Vuletić: Sumnja se na zloupotrebu 130,9 miliona dinara
Pokrajinski sekretar za socijalnu politiku, demografiju i ravnopravnost polova Predrag Vuletić uhapšen je po nalogu Višeg javnog tužilaštva u Novom Sadu, zbog sumnje da je zloupotrebom službenog položaja oštećen budžet Autonomne pokrajine Vojvodine za 130,9 miliona dinara.
U akciji su uhapšeni i D. M, predsednica komisije Pokrajinskog sekretarijata zadužene za pregled prijava na konkursima za dodelu sredstava. Kako je saopštilo Više javno tužilaštvo u Novom Sadu, oboje se sumnjiče za produženo krivično delo zloupotreba službenog položaja.
Hapšenja su usledila nakon što su pripadnici Uprave kriminalističke policije prethodnog dana ušli u kontrolu u Pokrajinskom sekretarijatu za socijalnu politiku, demografiju i ravnopravnost polova.
Sporna dodela novca porodicama za rešavanje stambenog pitanja
Prema navodima tužilaštva, postoje osnovi sumnje da su Vuletić i D. M. zloupotrebili službena ovlašćenja i omogućili drugim fizičkim licima da steknu protivpravnu imovinsku korist u ukupnom iznosu od 130.900.000 dinara.
Novac je dodeljivan kroz konkurse namenjene porodicama u kojima se rodi treće ili četvrto dete, a sredstva su bila predviđena za rešavanje stambenog pitanja ili unapređenje uslova stanovanja na teritoriji Autonomne pokrajine Vojvodine.
Predmet provera su konkursi sprovedeni tokom 2021, 2022, 2023. i 2024. godine.
Sredstva navodno dodeljivana i onima koji nisu ispunjavali uslove
Ključni deo sumnji odnosi se na činjenicu da su, prema navodima tužilaštva, sredstva dodeljena i fizičkim licima koja nisu ispunjavala ni osnovni uslov konkursa – da imaju rođeno treće ili četvrto dete.
Istragom bi trebalo da budu obuhvaćene okolnosti pod kojima su prijave pregledane, na osnovu kojih kriterijuma su sredstva odobravana i kako je došlo do isplate novca licima koja, prema sumnjama istražnih organa, nisu imala pravo na tu vrstu pomoći.
Zadržavanje do 48 sati
Osumnjičenima je određeno zadržavanje do 48 sati. U tom roku biće privedeni i saslušani u Posebnom odeljenju za suzbijanje korupcije Višeg javnog tužilaštva u Novom Sadu.
Postupak je u fazi predistražnih i istražnih radnji, a navodi tužilaštva predstavljaju osnov sumnje, ne i dokazanu krivicu. O daljem toku postupka odlučivaće nadležni pravosudni organi.
Dobro jutro Beograde! 5. novembar
- Glupost je jedina stvar koja ne poznaje granice, a uvek se oseća kao kod kuće
- Glupost ne boli onoga ko je poseduje, već one koji moraju da žive s njenim posledicama
- Glupost je zarazna, naročito kada je prati aplauz
- Kada glupost dobije funkciju, pamet počinje da traži posao u inostranstvu
- Kada neznanje dobije službeni automobil, počne da veruje da je stručnost
- Najopasnija je glupost koja ima budžet, pečat i većinu
Gaj Foks – čovek koji je hteo da digne engleski parlament u vazduh i postao simbol pobune
Zamislite čoveka koji ne želi da osvoji presto, ne želi da postane kralj, niti da vlada državom. Njegov zadatak je mnogo jednostavniji i strašniji: da zapali fitilj i jednim eksplozivom promeni istoriju Engleske.
Njegovo ime bilo je Gaj Foks (Guy Fawkes), a plan koji je trebalo da sprovede u delo u novembru 1605. godine ostao je upamćen kao jedna od najpoznatijih zavera u evropskoj istoriji.
Ironija je u tome što Gaj Foks nije bio ni kralj, ni vojskovođa, ni političar. Bio je vojnik, katolik i učesnik zavere čiji je cilj bio da ubije kralja Džejmsa I, članove parlamenta i veliki broj najmoćnijih ljudi Engleske. Njegovo ime, međutim, preživelo je vekove i postalo mnogo poznatije od imena većine ljudi koji su zajedno s njim pripremali atentat.
Čovek iza zavere: vojnik koji je došao iz Španije
Gaj Foks rođen je 1570. godine u Jorku, u Engleskoj. Odrastao je u porodici u kojoj su verske prilike bile složene. Njegov otac bio je protestant, dok se majka kasnije preudala u porodicu naklonjenu katoličanstvu.
U to vreme verska pripadnost u Engleskoj nije bila samo privatna stvar. Bila je povezana sa politikom, lojalnošću kruni, položajem u društvu, pa čak i sa pitanjem opstanka. Posle raskida engleske krune sa Rimokatoličkom crkvom, katolici su se suočavali sa ograničenjima i pritiscima.
Foks je prihvatio katoličanstvo i napustio Englesku. Pridružio se španskoj vojsci u Nizozemskoj, gde je ratovao protiv holandskih pobunjenika. Stekao je vojno iskustvo, a posebno se istakao poznavanjem eksploziva i baruta.
Upravo ta veština učiniće ga važnim čovekom u jednom od najopasnijih političkih planova njegovog vremena.
Zanimljivo je da Foks nije bio glavni organizator zavere. Glavnu ulogu imao je Robert Ketsbi (Robert Catesby), engleski katolički plemić koji je smatrao da se položaj katolika neće promeniti mirnim putem. Foks je bio čovek od poverenja, vojnik sa iskustvom i neko ko je znao kako da rukuje eksplozivom.
Plan koji je trebalo da promeni Englesku
Zavera je počela da se oblikuje 1604. godine. Grupa engleskih katolika odlučila je da tokom svečanog otvaranja parlamenta ubije kralja Džejmsa I, članove kraljevske porodice, ministre i poslanike.
Zašto baš parlament?
Zato što bi se na jednom mestu okupili kralj, članovi Doma lordova, predstavnici Donjeg doma i najvažniji ljudi engleske države. Jedna eksplozija mogla je da uništi gotovo čitav politički vrh zemlje.
Plan zaverenika nije se završavao atentatom. Nameravali su da iskoriste nastali haos, podignu ustanak i vrate katolički uticaj u Engleskoj. Kao jednu od ključnih figura budućeg prevrata planirali su da iskoriste princezu Elizabetu, devetogodišnju ćerku kralja Džejmsa, koju su nameravali da otmu i postave kao vladarku pod svojom kontrolom.
Foks je dobio zadatak da obezbedi i postavi eksploziv ispod zgrade parlamenta.
Zaverenici su iznajmili prostor ispod Doma lordova, a u podrumu su postepeno sakupili 36 buradi baruta. Prvobitno su razmatrali i kopanje tunela ispod parlamenta, ali su od te ideje odustali kada im se ukazala mogućnost da koriste prostor neposredno ispod zgrade.
Foks je preuzeo lažni identitet Džona Džonsona i predstavljao se kao sluga Tomasa Persija, jednog od zaverenika. Tako je mogao da se kreće u blizini prostora u kojem je čuvan eksploziv, bez izazivanja sumnje.
Jedno pismo koje je promenilo sve
Plan je trebalo da bude sproveden 5. novembra 1605. godine, na dan svečanog otvaranja parlamenta.
Međutim, nekoliko dana pre toga dogodilo se nešto što zaverenici nisu mogli da kontrolišu.
Lord Montegl, katolički plemić, dobio je 26. oktobra anonimno pismo u kojem je upozoren da ne dolazi na otvaranje parlamenta. Nepoznati autor nagovestio je da će tog dana biti izveden napad kakav Engleska još nije videla.
Pismo je stiglo do kraljevih savetnika, a potom i do samog Džejmsa I.
Do danas nije sa sigurnošću utvrđeno ko je napisao upozorenje. Postoje različite pretpostavke o njegovom poreklu i mogućoj ulozi ljudi bliskih zaverenicima, ali pouzdanog odgovora nema.
Vlasti su odlučile da provere prostorije ispod parlamenta.
Uveče 4. novembra, a potom i tokom noći, izvršena je pretraga. Prilikom prve provere Foks je zatečen u blizini gomile drva i nije odmah uhapšen. Međutim, nova pretraga otkrila je ono što su vlasti tražile: 36 buradi baruta skrivenih ispod drva.
Foks je uhvaćen sa dokazima koji su govorili sami za sebe.
Kod njega su pronađeni i predmeti potrebni za paljenje fitilja. Kada su ga ispitivači pitali ko je i šta radi u podrumu, predstavio se kao Džon Džonson.
Njegov pravi identitet ubrzo je otkriven.The National Archives+3
Tortura, priznanje i jeziva kazna
Posle hapšenja Foks je odveden u Londonski toranj, poznatiji kao Tower of London, gde je ispitivan.
U početku je odbijao da otkrije imena ostalih učesnika. Kralj Džejms I odobrio je primenu torture, a sačuvani dokumenti pokazuju kako se Foksovo prvobitno samouvereno potpisivanje vremenom pretvorilo u gotovo neprepoznatljiv rukopis.
Ispitivanja su na kraju otkrila mnogo više detalja o zaveri i njenim učesnicima.
Glavni organizator Robert Ketsbi i nekoliko njegovih saradnika pokušali su da pobegnu. Njihov plan da pokrenu širi ustanak nije uspeo. U sukobu sa kraljevskim snagama kod Holbič Hausa, 8. novembra 1605. godine, Ketsbi je ubijen zajedno sa još nekoliko zaverenika.
Foks i preživeli učesnici izvedeni su pred sud 27. januara 1606. godine. Proglašeni su krivim za veleizdaju.
Kazna je bila jedna od najbrutalnijih koje je englesko pravo predviđalo: vešanje, sakaćenje i raščetvorenje. Foks je pogubljen 31. januara 1606. godine u Vestminsteru.
Njegov pokušaj da sruši državni vrh završio se potpunim neuspehom, a posledice su bile još teže za katoličko stanovništvo Engleske, koje je nakon zavere bilo izloženo dodatnim ograničenjima i sumnjičenjima.UK Parliament+2
Od državnog neprijatelja do simbola pobune
I tu počinje najneobičniji deo priče o Gaju Foksu.
Posle njegovog pogubljenja, 5. novembar postao je dan obeležavanja propasti zavere. Engleski parlament je već 1606. godine usvojio zakon kojim je ustanovljen godišnji dan zahvalnosti zbog spasavanja kralja i države.
Vremenom su nastali običaji paljenja velikih vatri, organizovanja vatrometa i spaljivanja lutaka koje predstavljaju Gaja Foksa. Tako je čovek koji je trebalo da zapali fitilj ispod parlamenta postao glavni lik proslave koja se i danas održava u Velikoj Britaniji.
Ovaj običaj poznat je kao Guy Fawkes Night, Bonfire Night ili Fireworks Night.
Ali istorija je za Foksa pripremila još jedan neočekivan obrt.
Više od četiri veka nakon njegove smrti, njegovo lice ponovo je postalo prepoznatljivo širom sveta. Ovoga puta ne kao lice državnog neprijatelja, već kao simbol otpora vlasti.
Razlog je grafički roman V for Vendetta, koji su stvorili Alan Mur i Dejvid Lojd, a koji je kasnije dobio i filmsku adaptaciju. Glavni junak nosi stilizovanu masku sa karakterističnim brkovima, bradicom i osmehom, inspirisanu likom Gaja Foksa.
Maska je vremenom postala prepoznatljiv simbol različitih protestnih pokreta, a naročito grupe Anonymous i pokreta Occupy Wall Street.
Tako je čovek koji je u svoje vreme želeo da sruši politički poredak, a zbog toga bio osuđen kao izdajnik, nekoliko vekova kasnije postao jedno od najprepoznatljivijih lica pobune protiv sistema.UK Parliament+3
Čovek koga istorija pamti drugačije
Postoji još jedna zanimljiva istorijska nepravda u ovoj priči: Gaj Foks nije bio vođa Barutne zavere. Tu ulogu imao je Robert Ketsbi, dok je Foks bio jedan od izvršilaca plana i čovek zadužen za eksploziv.
Ipak, upravo je njegovo ime ostalo upamćeno. Njegovi saradnici uglavnom su ostali poznati istoričarima, dok je Foks postao deo svakodnevne kulture, književnosti, filma i politike.
Možda je u tome najveća ironija njegove sudbine: nije uspeo da promeni Englesku 1605. godine, ali je njegovo lice, četiri veka kasnije, postalo simbol onih koji žele da promene svet.
Čovek koji nije uspeo da zapali parlament postao je čovek čije lice danas prepoznaju milioni ljudi.
Kako je nastala prva moderna hemijska teorija elemenata?
Ruski hemičar Dmitrij Mendeljejev rođen je 1834. godine u Toboljsku, u Sibiru. Njegov najpoznatiji doprinos nauci bio je periodni sistem elemenata, koji je omogućio da se hemijski elementi organizuju prema pravilnostima njihovih osobina.
U 19. veku hemičari su otkrivali sve veći broj elemenata, ali nije postojao opšteprihvaćen sistem koji bi objasnio njihove međusobne odnose. Različiti istraživači pokušavali su da ih rasporede prema atomskoj masi i sličnosti hemijskih osobina.
Mendeljejev je radio kao profesor hemije i pripremao udžbenik kada je počeo da razvija sistematski pregled elemenata. Godine 1869. predstavio je svoju verziju periodnog sistema, u kojem su elementi bili raspoređeni tako da se njihove osobine periodično ponavljaju.
Njegov najvažniji potez bio je to što nije pokušao da popuni svako mesto po svaku cenu. Ostavio je praznine za elemente koji još nisu bili otkriveni i predvideo kakve bi osobine oni trebalo da imaju.
Jedan od njegovih predviđenih elemenata kasnije je identifikovan kao galijum, otkriven 1875. godine. Njegove osobine bile su bliske Mendeljejevljevim predviđanjima. Sličnu potvrdu pružilo je otkriće germanijuma 1886. godine.
To je bio izuzetno snažan dokaz da periodni sistem nije samo način sređivanja poznatih podataka već i alat za predviđanje novih naučnih otkrića.
Današnji periodni sistem razlikuje se od prvobitnog jer su elementi raspoređeni prema atomskom broju, a ne samo prema atomskoj masi. Taj važan korak povezuje se sa radom Henrija Mozlija početkom 20. veka.
Mendeljevljev rad postao je temelj savremene hemije. Periodni sistem danas je nezaobilazan u obrazovanju, laboratorijama, farmaciji, industriji i istraživanju materijala. Njegova istorija pokazuje koliko moćna može biti naučna teorija koja ne samo da objašnjava poznate činjenice već omogućava da se predvide i one koje tek treba otkriti.
5. novembar – Dan opštine Zemun
Gradska opština Zemun obeležava 5. novembar kao svoj dan, u znak sećanja na oslobođenje Zemuna u Prvom svetskom ratu 1918. godine, kada je srpska vojska ušla u grad i okončala višedecenijsku austrougarsku, odnosno habzburšku vlast.
Početkom novembra 1918. godine, nakon proboja Solunskog fronta i sloma Austrougarske monarhije, srpska vojska nastavila je napredovanje kroz oslobođene krajeve. Ubrzano povlačenje austrougarskih vojnih i državnih struktura otvorilo je put promenama u Sremu, koji je do tada bio u sastavu Habzburške monarhije.
Zemun je u to vreme imao poseban položaj. Iako se nalazio neposredno preko puta Beograda, grad je pripadao drugoj državi i imao drugačiji administrativni, politički i društveni okvir. Sava i Dunav nisu predstavljali samo prirodne granice već i državnu razdelnicu između Kraljevine Srbije i Austrougarske.
Prelomni događaj odigrao se 5. novembra 1918. godine, kada je srpska vojska ušla u Zemun na poziv tamošnjeg Narodnog veća. Ulazak srpskih jedinica označio je kraj dotadašnje austrougarske uprave i početak novog perioda u istoriji grada.
Oslobođenje Zemuna bilo je deo širih istorijskih promena koje su usledile nakon završetka Prvog svetskog rata. Nestankom Austrougarske monarhije otvoren je proces ujedinjenja južnoslovenskih prostora, a Zemun je ubrzo postao deo nove državne zajednice.
Poseban značaj ovaj datum ima zbog istorijskog položaja Zemuna. Grad sa dugom i složenom prošlošću, koji je vekovima bio na granici različitih država i carstava, 1918. godine našao se u novim političkim i državnim okolnostima.
U znak sećanja na poginule borce i oslobođenje grada, svakog 5. novembra polažu se venci na Spomen-kosturnicu palim borcima u oslobodilačkim ratovima 1914–1918, koja se nalazi kod Hariševe kapele na Zemunskom groblju. Obeležavanje praznika prati i svečana sednica Skupštine Gradske opštine Zemun, na kojoj se dodeljuju priznanja zaslužnim pojedincima i ustanovama.
Peti novembar zato nije samo datum u opštinskom kalendaru. To je dan koji podseća na istorijski trenutak kada je Zemun, posle vekova provedenih u različitim državnim okvirima od susednog Beograda, ušao u novo poglavlje svoje istorije. Grad Beograd+3
Istorijska napomena: Treba razlikovati ulazak srpske vojske u Zemun 5. novembra 1918. od kasnijih procesa državnog ujedinjenja i administrativnog povezivanja Zemuna sa Beogradom. Zemun nije istog dana postao deo Beograda u današnjem administrativnom smislu.
5. novembar 1935. – Uspostavljen tramvajski saobraćaj između Beograda i Zemuna
Uspostavljanjem tramvajske veze između Beograda i Zemuna, 5. novembra 1935. godine, dva grada dobila su neposrednu šinsku vezu, što je predstavljalo važan korak u povezivanju njihovih svakodnevnih života.
Prvi tramvaj, označen brojem 14, krenuo je od hotela „Moskva“ na Terazijama, a njegova trasa vodila je preko tadašnjeg mosta kralja Aleksandra, kojim je Beograd bio povezan sa Zemunom. Prva stanica u Zemunu nalazila se kod Glavne pošte.
Dolazak tramvaja bio je mnogo više od uvođenja nove linije gradskog prevoza. Do tada su Beograd i Zemun bili povezani autobuskim i drugim saobraćajnim vezama, ali je tramvajska pruga omogućila neposredan dolazak iz jednog gradskog centra u drugi, bez presedanja.
Za svečano otvaranje pruge pripremljene su tri tramvajske kompozicije, ukrašene cvećem i zastavicama. Događaj je izazvao veliko interesovanje stanovnika oba grada, koji su u novoj liniji videli simbol napretka i još čvršćeg povezivanja Beograda i Zemuna.
Tramvajska linija broj 14 saobraćala je do 1941. godine, kada je tokom Aprilskog rata srušen Most kralja Aleksandra I, čime je prekinuta direktna tramvajska veza preko Save. Tramvajski saobraćaj u Zemunu nastavio je da funkcioniše u izmenjenim okolnostima, a linija je ponovo uspostavljena 1944. godine. Konačno je ukinuta 1947. godine.
Tako je četrnaestica, koja je nekada spajala Terazije i Zemun, ostala zabeležena kao jedna od najznačajnijih tramvajskih linija u istoriji beogradskog javnog prevoza.
Bez struje u Beogradu 7. novembar 2026
Zemun 08:30 – 15:30 UGRINOVAČKI PUT 22 DEO: 16,20-24,28-36,40,44-46,52-60,15,21-23,29-31,37-41,49, UGRINOVAČKI PUT 23 DEO: 27,37,41, UGRINOVAČKI PUT 25 DEO: 2,6-8,24-26,30,34,42,3, UGRINOVAČKI PUT 30 DEO: 32-46,21-23, UGRINOVAČKI PUT 32 DEO: 44, Naselje ALTINA: ALEKSANDRA PETROVIĆA : 2-8,1,7, AMADOVA : 2-8,1-7, DIJEGA RIVERE : 4-8,12-18, EMILA ZATOPEKA : 2-4,8-14A,1,5-7,11-15, JUGA GRIZELjA : 22A,26-26A,30-32,37-37A, JUSTINA POPOVIĆA : 2I-2M,20-22E,26,32-34A,38,48-48A,52-52v,15,19-27,31-31A,41,45, KONSTANTINA KAVAFIJA : 4-4F,1,7-9B, KORTESAROVA : 4, LjILjANE KRSTIĆ : 2Ć,19-21, SIMONA BOLIVARA : 8,12-14,7,11,17, SLOBODANA ĐURIĆA : 26-26E,19A-21,25-27, STOJANA DEČERMIĆA : 2-8,1-5, TAŠKA NAČIĆA : 2A,1C, UGRINOVAČKI PUT: 87k-89P,93i-99v,107J-109M, ŽIKE PAVLOVIĆA : 2,6-8,1-5,13-19V, ZIRE ADAMOVIĆA : 6-24,7-9V,15-19,23-27, Naselje ZEMUN: UGRINOVAČKI PUT 14 DEO: 60,64,74-76,39-41,45,49-51, UGRINOVAČKI PUT 18 DEO: 50-52,62,66-68,37, UGRINOVAČKI PUT 19 DEO: 34,13,25,29-31,37-43,47-51, UGRINOVAČKI PUT 33 DEO: 27-31,47, UGRINOVAČKI PUT 34 DEO: 29-31,