Osmansko carstvo nastalo je krajem 13. veka u Maloj Aziji. Njegov osnivač bio je Osman I, po kojem je država i dobila ime.
U početku je to bila mala kneževina među brojnim turskim državama nastalim posle slabljenja Seldžučkog sultanata. Međutim, Osmanovi naslednici postepeno su širili teritoriju prema Balkanu i Vizantiji.
Jedan od najvažnijih vladara bio je Murat I, koji je tokom 14. veka proširio osmansku vlast na veliki deo Balkana. Njegova vojska sukobila se sa srpskim snagama u bici na Kosovu 1389. godine.
Najveći preokret dogodio se za vreme sultana Mehmeda II. Nakon dugotrajne opsade, njegova vojska je 29. maja 1453. godine osvojila Konstantinopolj. Time je prestalo Vizantijsko carstvo.
Mehmed II, poznat kao Osvajač, pretvorio je Konstantinopolj u novu prestonicu Osmanskog carstva. Grad će kasnije postati poznat kao Istanbul.
Vrhunac osmanske moći vezuje se za Sulejmana Veličanstvenog, koji je vladao od 1520. do 1566. godine. U njegovo vreme carstvo se prostiralo od srednje Evrope do Bliskog istoka i severne Afrike.
Osmansko carstvo opstalo je više od šest vekova i konačno je ukinuto 1922. godine, nakon Prvog svetskog rata. Republika Turska proglašena je 1923. godine pod vođstvom Mustafe Kemala Ataturka.
