Ujedinjene nacije osnovane su neposredno nakon Drugog svetskog rata, kao pokušaj da se napravi međunarodni sistem koji bi sprečavao nove velike sukobe.
Pre njih postojalo je Društvo naroda, osnovano nakon Prvog svetskog rata 1920. godine. Međutim, ta organizacija nije uspela da spreči agresije 1930-ih i izbijanje Drugog svetskog rata.
Tokom rata saveznici su počeli da razmatraju novu organizaciju. Američki predsednik Frenklin Ruzvelt i britanski premijer Vinston Čerčil potpisali su Atlantsku povelju 1941. godine, koja je postavila neke od principa budućeg međunarodnog poretka.
Naziv „Ujedinjene nacije“ prvi put je zvanično korišćen u Deklaraciji Ujedinjenih nacija 1. januara 1942. godine, kada su se saveznici obavezali na zajedničku borbu protiv sila Osovine.
Povelja UN potpisana je 26. juna 1945. godine u San Francisku, a organizacija je zvanično počela da postoji 24. oktobra 1945. godine.
Prvobitno je imala 51 članicu. Danas Ujedinjene nacije imaju 193 države članice.
Najvažnije institucije uključuju Generalnu skupštinu i Savet bezbednosti. Pet stalnih članica Saveta bezbednosti — SAD, Rusija, Kina, Francuska i Velika Britanija — imaju pravo veta.
UN nikada nisu bile zamišljene kao svetska vlada, niti imaju moć da jednostavno narede državama šta da rade. Njihova snaga zavisi od političke volje članica. Upravo zato su istovremeno jedna od najvažnijih međunarodnih institucija i večiti dokaz da se države mnogo lakše slože oko sastanka nego oko toga šta na sastanku zapravo treba uraditi.
