Bolnice postoje hiljadama godina, ali se savremena bolnica razvila tek tokom 18. i naročito 19. veka.
U antičkom svetu postojale su ustanove za lečenje, a Rimljani su imali vojne bolnice. Tokom srednjeg veka mnoge bolnice bile su povezane sa crkvom i prvenstveno su pružale negu siromašnima i bolesnima.
Velika promena počinje u 19. veku. Mađarski lekar Ignaz Semmelweis je 1840-ih pokazao da pranje ruku medicinskog osoblja dramatično smanjuje smrtnost žena posle porođaja. Njegove ideje su u početku bile dočekane sa velikim otporom.
Kasnije Luj Paster razvija teoriju mikroorganizama, dok britanski hirurg Joseph Lister uvodi antiseptičke metode u hirurgiju tokom 1860-ih.
Anestezija je takođe revolucionisala medicinu. Prva javno demonstrirana upotreba etarske anestezije u hirurgiji dogodila se u Bostonu 1846. godine.
Zahvaljujući antisepsi, anesteziji, razvoju rendgena 1895. godine i kasnijem otkriću antibiotika, bolnica se tokom nekoliko generacija pretvara iz mesta gde se uglavnom pružala nega u ustanovu sposobnu za složene operacije, dijagnostiku i lečenje.
Drugim rečima, moderna bolnica nije nastala jednim izumom. Nastala je kada su se higijena, nauka, hirurgija, farmacija i tehnologija konačno našle pod istim krovom.
