Promena pogleda na svemir bila je jedna od najvećih naučnih revolucija u istoriji. Hiljadama godina preovlađivalo je mišljenje da se Zemlja nalazi u centru svemira.
Grčki astronom Klaudije Ptolemej razradio je u 2. veku složen geocentrični model prema kojem se Sunce, planete i zvezde kreću oko Zemlje.
Preokret je napravio poljski astronom Nikola Kopernik. U svom delu O kruženju nebeskih sfera, objavljenom 1543. godine, izneo je heliocentrični model prema kojem se Zemlja i druge planete kreću oko Sunca.
Njegovu ideju kasnije su razvili Johannes Kepler i Galileo Galilei.
Kepler je početkom 17. veka pokazao da se planete ne kreću po savršenim kružnicama, već po elipsama. Galileo je, koristeći teleskop, otkrio planine na Mesecu, Jupiterove satelite i faze Venere — posmatranja koja su snažno podržala heliocentrični model.
Godine 1633. Galileo je izveden pred Rimsku inkviziciju i primoran da se odrekne svog učenja.
Kasnije je Isak Njutn objasnio kretanje nebeskih tela zakonima gravitacije. Tako je tokom nekoliko generacija nastala moderna astronomija.
