Mnogi Beograđani Tašmajdan povezuju sa parkom, stadionom ili sportskim centrom, ali njegovo ime otkriva sasvim drugačiju prošlost.
Naziv Tašmajdan potiče od turskih reči „taš“ (kamen) i „majdan“ (rudnik ili kamenolom). Doslovno znači „kamenolom“.
Još u rimsko doba, pre skoro dve hiljade godina, na ovom prostoru vađen je kamen koji je korišćen za izgradnju Singidunuma. Rimljani su iz ovog kamenoloma vadili krečnjak za bedeme, puteve i javne građevine.
Eksploatacija kamena nastavljena je i tokom srednjeg veka, a naročito za vreme Osmanlija posle 1521. godine. Kamen sa Tašmajdana ugrađen je u brojne objekte Beogradske tvrđave, džamije, kuće i javne zgrade.
U 19. veku kamenolom postepeno prestaje sa radom, a prostor dobija novu namenu.
Tokom Prvog svetskog rata ovde su se nalazili vojni položaji, dok su za vreme Drugog svetskog rata pećine i podzemni hodnici služili kao skloništa od bombardovanja.
Park Tašmajdan uređen je nakon Drugog svetskog rata, a stadion je otvoren 1954. godine. Sportski centar, izgrađen 1974. godine, postao je jedno od najpoznatijih mesta za sport i rekreaciju u Beogradu.
Ispod zelenih površina i danas se krije mreža pećina, hodnika i nekadašnjih kamenoloma, koji podsećaju da je Tašmajdan vekovima bio mesto iz kojeg je doslovno nastajao Beograd.
